Hoi allemaal,

We zijn gaan dansen met z'n alle, van Jig tot modern. En dat met het hele Kanalje team bij elkaar!!!
Vorige week is iedereen gekomen die aan het project meedoet. Vier muzikanten, doordat gastmuzikant Daan ook meedeed op accordeon. Alle spelers, uiteraard, en 3 man sterk voor de ondersteuning van dit geheel, voor dans, kleding, decor, zang en dramaturgie.
David heeft jaren terug een Jig gezien en die mochten wij gaan leren. Een folklorische dans, dus de verwachtingen waren laag en het leek ook al moeilijk te worden. Tijdens de warming up werd de muziek gespeelt en die was opvallend vrolijk. Toen we na de warming up de dans gingen oefenen bleef er niets over dan acht huppelende mensen met een brede grijns op hun gezicht, omdat het zo een leuke rondedans is.
Hierna moest er nog een 'vogeltjes'dans gemaakt worden. Een scene waar Cú Chulainn alle vogels vangt door, zo gaat het verhaal, een speciale slag te geven met zijn speer, zodat de vogels stil blijven zitten en toch leven. In groepjes zijn we uit elkaar gegaan en vooral heel knullig geprobeert wat te maken. Natuurlijk hebben we dit aan elkaar gepresenteerd en waarin Jos een uitmuntend vogeltje bleek te kunnen zijn. Waarop we de stukken zijn gaan samenvoegen en zo een nieuwe dans kregen. Lastig hiervan is wel dat we de dans moeten gaan onthouden en dat hij helaas niet te moeilijk mag zijn, omdat we dan problemen krijgen met het onthouden en de tijd die het dan vergt voor het instuderen. Afsluitend voor de avond hebben we de groepsfoto gemaakt.

De afgelopen repetitie hebben we wederom gedanst. Geen Jig, helaas, maar toch ook een Mars een Wals en de battle frenzy van Cú.
Het lastige van een Mars is dat het gelijk moet gaan. Nu zijn we acteurs en vooral improvisatieacteurs, waardoor een simpel patroon lopen een hele opgave blijkt te worden. Want ja, hoe draai je, hoe hoog til je je been op en hoe, waar laat je je armen, hoeveel stappen in welke richting neem je, lijkt de suggestie  wel op een militaire parade, zijn we angstaanjagend genoeg?
En dus, als een geoefend marcherend leger kon, na de pauze, Cú Chulainn in de pan gehakt worden door drie legers. Maar gelukkig gebeurde het ongelofelijke, wij als acteurs wisten de illusie te wekken dat Cú veranderde in een monsterlijke vechtmachine die iedereen op zijn weg verslaat. En dat werd een paar keer gerepeteerd en toen was ik na vier monstergevechten behoorlijk uitgeput. Helaas was er toen geen tijd meer voor de wals, maar mochten we wel naar de muziek luisteren die Jelle heeft gemaakt die bij de wals hoort. Alleen kan ik dat moeilijk beschrijven, dan dat ze met zijn drieën fantastische muziek hebben gemaakt.